Geschiedenis

 

In 1911 gingen er in Duiven 15 - 25 kinderen naar school. Niet alle kinderen bezochten het hele jaar door de school. In de winter was het altijd voller op de scholen. 's Zomers moesten de kinderen op het land helpen. Ze verzuimden dan veel weken. Soms vinden we gegevens dat kinderen uit armoede niet naar school konden. Ze hadden geen schoeisel of winterjas. Aangezien leren pas in 1900 een plicht werd, bleven de kinderen vaak thuis zonder problemen van overheidswege.

 

Alle leerlingen moesten wekelijks een klein bedrag meenemen. De schoolmeester zag gaarne toe op de betaling hiervan, want zijn eigen inkomen was er gedeeltelijk van afhankelijk. Dat schoolgeld, hoe weinig ook, leverde problemen op voor een aantal Duivense gezinnen.

 

1 stel maten en gewichten
1 stel vormleer
1 kaart der Nederlanden
1 kaart van Gelderland
1 kaart der maten en gewichten

Meester Geubbels was een doortastend man. Hij was gehuwd met een burgemeesterdochter en had kennis in de 'betere' kringen . Ook met de burgemeester van Duiven, H.J.H. Libourel, kon hij het prima vinden.
Beiden waren het er over eens, dat het oude schooltje aan vervanging toe was. In 1880 kwamen er leerlingen uit Loo bij.
Duiven kreeg een nieuw schoolgebouw.

	Het gebouw aan de Rijksweg. Er werd een mooie marmeren gedenksteen ingemetseld met de tekst: ' H.J.H. Liboerel, burgemeester van Duiven, heeft den eersten steen gelegd den 22 sten Julij 1882. "

Uit heel het land kwamen geïnteresseerden kijken naar dit mooie schoolgebouw.

In 1892 nam de heer Geubbels ontslag als hoofdonderwijzer en startte 'Het Instituut Geubbels' Zijn opvolger was de heer Gerrits. Meester Gerrits heeft, evenals diens opvolger meester Van de Ven, in de woning bij school gewoond. Meester Van de Ven maakte het mee, in 1920, dat er gelijkstelling kwam van het openbaar en katholiek onderwijs. De Duivense lagere school was in dat jaar nog steeds een gemengde openbare school, vooral uit financiële overwegingen. De gelijkstelling bij de wet hield in, dat katholieke scholen voortaan volledige subsidie konden krijgen. Er gingen stemmen op voor een katholieke school. Natuurlijk waren er voor- en tegenstanders. Velen vonden dat het jaren goed gegaan was; anderen waren pertinent voor katholiek onderwijs. Een groep had al jaren gestreden voor confessioneel onderwijs, maar uit financiële bronnen moeten afhaken.
Voor deze groep kwamen er betere tijden. In de raadsvergadering op 21 december 1921 stelde de gemeenteraad voor, om het gebouw van de openbare lagere school aan het Duivense Kerkbestuur ter overname aan te bieden. Het voorstel werd aangenomen en ook het Kerkbestuur ging akkoord
Op 1 januari 1923 aanvaardde het Kerkbestuur officieel het gebouw. De heer Beerling werd hoofd der school. Op 2 januari 1923 werd de eerste Katholieke school van Duiven plechtig geopend. De school werd, evenals de kerk, genoemd naar de Heilige Remigius.
Op de nieuwe Remigiusschool veranderde er eigenlijk weinig. De leerkrachten en de leerlingen bleven, de school, het materiaal, alles was nog hetzelfde. Alleen de invloed van de Pastoor werd groter.
Helaas kwamen er problemen waar ze eerst niet waren. Men ging namelijk twijfelen of jongens en meisjes wel samen naar school moesten gaan. Pastoor Van Schaik was er van overtuigd dat gescheiden onderwijs veel beter was. Uiteraard waren de meningen zeer verdeeld. Van Pastoor van Schaik staat echter vast dat hij zijn mening heel erg belangrijk vond. Bovendien was hij een snelle beslisser......
Er werd een muur in de gang gemetseld en een hek dwars over de speelplaats geplaatst. Vervolgens een aparte ingang voor de meisjes en de beide seksen volgden vanaf dat moment gescheiden onderwijs. Dit alles geschiedde anno 1925.

Deze vreemde situatie heeft niet lang geduurd, want in 1925 kocht Pastoor van Schaik de van ouds bekende Sint-Joseph-kostschool voor de somma van f 10.000,- en werd tegelijkertijd van J. Wacki het achter de kostschool gelegen stuk land gekocht voor f 1500,-.
Pastoor van Schaik wilde graag dat er Zusters in Duiven zouden komen om het onderwijs voor kleuters en meisjes te verzorgen.
Het gebouw en het land erachter werd direct gekocht door Mgr. Driessen, rector te Heerlen en wel voor de Congregatie van de Kleine Zusters van Sint Joseph.
Deze zusters zouden de bewaarschool, de lagere school en de naaischool gaan verzorgen. Ook kwam er een zuster voor de wijkverpleging.
Voor de Remigiusschool betekende het vertrek van de meisjes een forse daling van het leerlingenaantal.
Tot 1954 bleven de jongens op de Remigiusschool en de meisjes op de Mariaschool. De tijden en opvattingen waren aan het veranderen.

Op de Remigiusschool was de heer Beerling nog steeds hoofdonderwijzer. In 1954 werd er besloten om in de lagere klassen ook meisjes toe te laten. In dat jaar ging de heer Beerling met pensioen. Hij begon en eindigde zijn loopbaan op een gemengde school! Onder zijn opvolger, de heer van Gemert, groeide de school gestaag en moesten er bij de school aan de Rijksweg noodlokalen geplaatst worden. De eens zo moderne school voldeed niet meer aan de eisen des tijds. Het schoolbestuur besloot een nieuwe school te laten bouwen. Hiervoor werd grond aangekocht in het centrum van het dorp, bij de Droo. De school kwam vlak bij de nieuw te bouwen woonwijken. Deze bouwplannen werden verwezenlijkt door het schoolbestuur en het toenmalig hoofd van de school, de heer Th. B. M. Scholten. De nieuwe school zou basisschool worden. Er zouden kinderen komen van vier tot twaalf jaar.In 1974 is de Remigiusschool officieel plechtig ingewijd en in gebruik genomen. Al gauw bleek de school te klein en werden er tot drie maal toe uitbreidingen uitgevoerd. Momenteel telt de Remigiusschool 16 lokalen en een gemeenschapsruimte.De kleine speelplaats werd voorzien van een speelobject, een grote oranje kikker. De kikker zou dan ook het symbool worden voor de Remigiusschool. Door vandalisme (brandstichting) verdween de kikker van het toneel maar wordt nog altijd gebruikt in het logo van de school.

Bron: 'In Duiven naar school.....' Anneke Wolfsen